Dawno nie było wpisu, w którym opowiadałabym Wam o tym, jak wygląda pisarski świat. Dlatego nie tak łatwo było mi wymyślić, jaki temat będzie dobry na dzisiejszy wpis. W końcu jednak stwierdziłam, że najlepiej przejść już do samego procesu tworzenia i wydawania. A o tym można by długo opowiadać. Od napisania pierwszego słowa, aż do chwili, gdy gotowa książka trafi w ręce czytelnika. Zatem może przejdźmy od razu do pierwszego etapu i weźmy się za pisanie. Nie ma idealnego czasu, aby…
Autor: AleksandraRK
Nowy rok, nowe plany, nowe wyzwania!
Witajcie po ponad miesięcznej przerwie! Wiem, że już Nowy Rok dawno za nami, ale nie miałam okazji złożyć Wam życzeń, dlatego pozwólcie, że na początek nadrobię tę zaległość. A więc wszystkiego dobrego dla Was i Waszych rodzin, by był to owocny rok pełen nowych i ciekawych wyzwań, przygód, a także niespodzianek, które wywołają u Was uśmiech. By niczego Wam nie brakowało i by było więcej radości niż smutku. W tym roku postanowiłam trochę bardziej wrzucić na luz,…
Czas na zimową przerwę
Witajcie! Święta zbliżają się wielkimi krokami. Jeszcze parę dni oczekiwania i przygotowań, i usiądziemy przy wigilijnym stole, by wspólnie z najbliższymi świętować. Choć czas nie jest zbyt łatwy, to mam nadzieję, że uda Wam się go dobrze przeżyć 🙂 Teraz jednak mam dla Was jedno ogłoszenie. Z przyczyn rodzinnych i osobistych muszę zrobić sobie małą przerwę od tworzenia wpisów na bloga i nieco zwolnić z pracą. Na chwilę obecną planuję…
Mamo, nie uciekaj! — recenzja Córki Królowej Oceanu
Nie dbasz o to, że narażasz samą siebie, jeśli w zamian inni mają przeżyć. Zadanie zostało wykonane. Mapa jest złożona, więc pora wyruszyć na odległą wyspę i znaleźć skarb, jak przystało na porządnych piratów. Ale, chwila… coś tu nie gra. Ktoś zasiewa ziarno zwątpienia i wrogości wśród tych, którzy do tej pory byli posłuszni. Czy w tym nasionku jest przynajmniej odrobina prawdy? Alosa, córka największego pirata na tych morzach i równie wielkiej syreny…
A teraz spełnisz moje trzy życzenia — recenzja Zdrajcy tronu
To, co inni nazywają przewagą wroga, ja nazywam wyzwaniem. Życie na pustyni nie jest dla każdego. Życie buntownika także. Wciąż trzeba się ukrywać, przewidywać ruchy przeciwnika i patrzeć każdemu na ręce setki razy, zanim obdarzy się go pełnym zaufaniem. Nie można przecież pozwolić, by ktokolwiek zdradził, bo może to doprowadzić do śmierci wszystkich, którzy walczyli po naszej stronie. Amani, vel Niebieskooki Bandyta, dziewczyna, która całe życie spędziła na pustyni i ma z nią…
Jack Scott cz. XXVII — Gdy wróg staje się kompanem
Zgodnie z poleceniem Rekana schroniłem się w kajucie, ale nie na długo. Miał wcześniej rację. Pragnąłem przygód i nie mogłem siedzieć bezczynnie, gdy pozostali zamierzali stoczyć walkę z łowcami skarbów. Nie zastanawiałem się nawet, czy będzie to bezpieczne i czy jestem odpowiednią osobą, by ruszać do walki z nieznanym przeciwnikiem. Po prostu wyszedłem na pokład, gdzie marynarze biegali w te i z powrotem zgodnie z rozkazami Seffina, który teraz stanął przy sterze. Rozwijali żagle, by nabrać prędkości, a dodatkowo z burt wysunęły…
Niezwykły jazzman — recenzja Tyrmanda. Pisarza o białych oczach
Zawsze walczył do końca. Gdy nie mógł gdzieś wejść, podstawiał sobie drabinę. O każdym człowieku można by napisać książkę. Niektóre zawierałyby zaledwie parę stron, inne stałyby się prawdziwymi cegłami, które opowiadałyby o każdym dniu życia, bo przecież wciąż coś się u niego działo. Każdy coś przeżył w swoim życiu. Niektórzy więcej, niektórzy mniej. A jak to było u Tyrmanda? Tyrmand, pisarz, jazzman, człowiek, którego władza PRL po prostu…
Fredro prozą, Zemsta, akt II cz. III
Papkin Ach, na serca mego grzędzie Niech twe ziarnko bujać raczy: A zadatek ten twój mały Puści korzeń wiecznotrwały. Zemsta, Aleksander Fredro AKT II Scena VII W pomieszczeniu zjawił się Papkin. — Jak na pustyni arabskiej złote słońce skwarem uśmierca lilię, aż skłoni się jej biała głowa. A kropla rosy prosto z nieba zwraca jej życie i unosi wysoko ponad chmury. Tak samo władcza i czynna…
Selantia, zwyciężczyni czy przegrana
Od razu udała się do karczmy, choć nie znosiła tam wchodzić. Jednak to tam najłatwiej i niezauważenie mogła porozmawiać z jednym z ludzi Onyksa. I nie chodziło o samych strażników. Za bardzo rzucali się w oczy i siedzieli tam jak dwa posągi ubrane w mundury i patrzące z wytęsknieniem na swoje kufle – na służbie mieli zakaz picia. Jednak poza nimi często w gospodzie siedział jeszcze jeden człowiek. Nie do końca strażnik, raczej łącznik między nią…
Księga, która zmieni cały świat — recenzja Srebrzystych węży
Bądź światłem na tym świecie, bo bywa na nim bardzo ciemno. A co jeśli gdzieś na świecie istnieje przedmiot, który daje nieograniczoną władzę i moc, dzięki któremu można zrobić wszystko? A co jeśli nie jest wcale tak daleko? Trzeba jedynie rozgryźć wskazówkę, pójść tym tropem, a potem poszukać kolejnych zagadek i rozwiązać je tak, by w międzyczasie nie zginąć z paszczy lodowych zwierząt. Séverin razem ze swoimi towarzyszami rusza ku kolejnej przygodzie. Za poprzednie zwycięstwo zapłacili sporą…