Często sam udawał się do miast, chociaż mógł wysyłać kogokolwiek, ale najbardziej ufał swoim oczom i uszom. To nie oznaczało, że jego ludzie nie byli wierni i lojalni. Jednak w przeciwieństwie do niego nie przyzwyczaili się do życia w stanie pełnej gotowości. Nie musieli wywalczać sobie drogi w hierarchii za pomocą podstępów i kłamstw. Tak wyglądało to w jego życiu dawniej, zanim Fenyl trafił w szeregi Księcia. Teraz mógł żyć spokojniej. Zdawał sobie sprawę, że następca tronu…
Autor: AleksandraRK
Podsumowanie — październik 2020
Witajcie w pierwszym podsumowaniu w tym sezonie. Dopiero minął miesiąc, a czuję się, jakby za nami było przynajmniej pół, bo tak wiele się działo w ostatnim czasie. Najważniejszym wydarzeniem w październiku była oczywiście PREMIERA książki Porzucony, który ocalał. Mówiłam Wam o niej jeszcze w poprzednim sezonie, a teraz wreszcie dotarłam do końca procesu wydawniczego i mogę zaprezentować Wam swoją książkę. Chyba nigdy nie przestanę się zachwycać pracą, jaką wykonała graficzka….
Kim jestem? Gdzie jestem? — recenzja Chłopiec bez przeszłości
Nigdy się nie poddawaj. Nie ważne, jak trudno będzie, jeśli się nie poddasz, to ci się uda, niezależnie od tego, co chcesz osiągnąć. Wyobraź sobie, że któregoś dnia obudzisz się i nic nie pamiętasz. Nie znasz swojego imienia, rodziny, adresu. Nie wiesz, skąd pochodzisz, co się z tobą działo i jak znalazłeś się w tym miejscu. Nie masz pojęcia o wielu rzeczach i niemal o wszystko musisz dopytywać. A jedyne, co pozostało Ci z przeszłości to wisiorek ze zdjęciem rodziny….
Fredro prozą, Zemsta, akt II cz. I
Wacław Czy nie byłoby sposobu, Ustąpiwszy ze stron obu, Zapomniawszy przeszłe szkody, Do sąsiedzkiej wrócić zgody? Zemsta, Aleksander Fredro AKT II Scena I Cześnik siedział przy stole w swoim pokoju. Wtedy do pomieszczenia wszedł Papkin razem z Wacławem, który został przy drzwiach. Za to szlachcic zaraz rzucił się do krzesła. — A niech tam, taki trud. Ledwo idę, a co dopiero mówić o staniu, bo to wszystko działo się tak szybko. Gromiłem…
Jack Scott cz. XXIV — Panie kapitanie, statek tonie
Z pierwszych dni podróży nie pamiętam za wiele. Mój organizm nie był przyzwyczajony do morskich wypraw. Gdy gdzieś wyruszałem, zwykle decydowałem się na konia lub powóz, a najczęściej na własne stopy – wtedy umykało mi najmniej ciekawych miejsc podczas drogi. Dzięki temu trafiłem raz na stare ruiny dawnej cywilizacji w środku dżungli (prawda, nie podróżowałem wtedy sam, ale z tubylcem, który znał te tereny i przestrzegał mnie przed najmniejszym zagrożeniem, ale i tak się liczy). Często jednak musiałem…
Córka Słońca — Recenzja Kirke
Złota klatka nadal jest klatką. Gdzieś na daleką wyspę Ajaja została wygnana córka jednego z tytanów, wielkiego Heliosa, za to, że odważyła się odkryć w sobie dar, który może zagrozić bogom olimpijskim. Mimo to w jej życiu wciąż coś się dzieje. Do brzegu przybijają statki, a marynarze proszą o pomoc. Spotyka wielu dawnych bohaterów, wynalazców i morderców. A czy w tym wszystkim odnajdzie tego, czego szuka? Kirke, córka Heliosa, czarownica…
W świecie pisarza cz. II — Pisarz ma serce czy maszynę do pisania?
Kim właściwie jest pisarz? Kiedyś już zadałam to pytanie na blogu, o czym możecie się przekonać tutaj. Napisałam wtedy, że to ten, kto kreuje własny świat i postacie, jakich nikt nigdy nie widział. Że to ktoś, komu samotność nie jest obca. Kto na każdym kroku wpada na jakiś pomysł i spisuje go na pierwszym lepszym skrawku papieru, jaki ma pod ręką, a potem — czasem nawet przez lata — dopracowuje go, zanim ostatecznie spisze i pozwoli komuś…
Azyn, poszukujący przygody
Po wydarzeniach z książki Porzucony, który ocalał. W Klodri zwykle niewiele się działo. Spokoju wsi nie zakłócały utarczki między władcami ani nawet drapieżniki, których od lat nikt nie widział w pobliskich lasach. Czasem Ariadna i Azyn ruszali ku przygodzie po wysłuchaniu opowieści brata dziewczyny lub podsłuchaniu ciekawych plotek. Jedna mówiła o pewnym stworze, który wygląda jak wyciągnięty z koszmaru. Ogromny i ciężki, z ostrymi, długimi pazurami i kłami, a sam jego widok sprawiał,…
Pasja to potężna moc — recenzja Operatora 594
Ludzie na naszej drodze nie pojawiają się bez przyczyny. Każdy człowiek ma swoją pasję, swoje marzenie, jakie pragnie spełnić. Część z nich nie wymaga wiele, inne to lata pracy i cierpliwości. A droga nie zawsze jest prosta, tak samo jak w górach. Czasami zdarzają się przyjemne, łagodne szlaki, kiedy indziej prawdziwe stromizny, a jedynym oparciem są kamienie i kłody. Jednak w odpowiednim towarzystwie można zdobyć wszystkie szczyty świata. Krzysztof „Puwal” Puwalski…
Fredro prozą, Zemsta, akt I cz. II
Wacław Bliskie nasze pomieszkania, Bliższe serca — ach, a przecie Tak daleko na tym świecie. Zemsta, Aleksander Fredro AKT I Scena III Papkin został sam w pokoju. — Cześnik jest za bardzo porywczy. Gdybym nie trzymał go krótko, nie wiem, co by się stało ze światem. Zamyślił się na chwilę. — Nie będę tu drzemać, ale zajmę się podziałem. Cześnikowi oddam starą trochę Podstolinę, a dla siebie wezmę śliczną Klarę. Już od dawna żywię nadzieję,…