«Apeluję — rzekł Sędzia — do gubernatora». «Apeluj — rzekł Płut — choćby do Imperatora. Wiesz, że gdy imperator zatwierdza ukazy, Z łaski swej często karę powiększa dwa razy. Pan Tadeusz, Adam Mickiewicz – Majorze, jeśli nawet nas pozwiesz, to co na tym zyskasz? – zaczął znów Sędzia. – Przecież nikt nie przelał tu krwi. Jedynie zjedli kury i gęsi. Za to według prawa zapłacą z nawiązką. Nie wnoszę żadnej skargi na pana Hrabiego. To tylko sąsiedzkie…
Autor: AleksandraRK
Czy znajdziesz to, czego szukasz?
– Ma pan własnego wilka – sceptycznie podsumowała moją opowieść Sally. – I zabiera go pan na polowania? – Zabierałem. Od lat nie poluję – przyznałem. Zobaczyłem zdziwienie na ich twarzach, a po chwili pewne zdenerwowanie. Domyśliłem się, o czym pomyśleli, ale nie zamierzałem zbyt prędko rozwiewać ich wątpliwości. Zwłaszcza po sceptycyzmie Sally. – Przykro mi – powiedziała po dłuższej chwili ciszy. – Nie chciałam… – urwała. – Co się stało z wilkiem?…
Do boju, drużyno! — recenzja Wyrzutków
Jesteśmy drużyną. Razem zdobywamy nagrody, razem dostajemy kary. Skandia to miejsce dla prawdziwych wojowników. Tutaj mogą się nauczyć walki, tworzenia strategii, knucia podstępów, a także nawigacji i żeglugi. Pod okiem nauczyciela każdy z chłopców staje się mężczyzną, ale tylko niektórzy z nich zostaną zwycięzcami. Najpierw jednak muszą podzielić się na drużyny, które stoczą zaciętą walkę między sobą i pokonają kolejne wyzwania, jakie przed nimi postawią nauczyciele….
Za kogo się uważasz? — recenzja Nowych przyjaźni
Przyjacielowi ufasz, więc opowiesz mu swoje myśli, będziesz mówić o troskach, ale i radościach. On ufa tobie, a więc zrobisz wszystko, by nie zawieść jego zaufania. Przyjaciela nie zdradzisz, a on, jeśli będzie twoim prawdziwym przyjacielem, nie zdradzi ciebie. Dlatego obok miłości potrzebna jest przyjaźń, choć to miłość jest najważniejsza. Wszystko zaczyna się od przyjaźni. Dwoje ludzie poznaje się, rozmawia, a między nimi buduje się mocna więź zaufania. Rozumieją się coraz…
Mickiewicz prozą, Pan Tadeusz, księga IX cz. I
Przysłowie ruskie: wszystko można, lecz ostrożnie; I to przysłowie: sobie piecz na carskim rożnie; I to przysłowie: lepsza zgoda od niezgody, Zaplątaj dobrze węzeł, końce wsadź do wody. Pan Tadeusz, Adam Mickiewicz Szlachta spała tak twardym snem, że nie zauważyła ludzi, którzy napadli na nich niczym kosarze. A te pajęczaki atakują znienacka na półsenne muchy i duszą je długimi nogami. Nikt ze szlachciców nie obudził się, choć przewracano ich jak słomę. Jedynie Konewka – który miał…
Podsumowanie — marzec 2020
Witajcie w pierwszym wiosennym podsumowaniu w tym roku! Jak tam Wasze nastroje? Czujecie już wiosnę czy może wróciła do Was na chwilę zima? U nas całkiem dobrze. Dzieje się wiele, co na pewno zauważyliście, jeśli śledzicie nas na Instagramie i Facebooku. Jesteśmy już po całkowitej redakcji i przy końcu korekty książki Porzucony, który ocalał. Kosztowało nas to sporo pracy. Po rozmowach z redaktorką Twardej Oprawy udało nam się dojść do takiej wersji…
Witaj Wielmożny Panie — recenzja Mysiej Wieży
Kiedy się księżyc w mrok znów odwróci, Okrutnej czasu zostanie niewiele. O pomoc proście tych, którzy otruci, A wiedźmy pytaj, gdzie znaleźć ziele. Przed wiekami żył Popiel, tchórzliwy i zdradziecki mąż. Władał ogromnymi ziemiami, ale wciąż obawiał się, że ktoś zapragnie mu odebrać tron. Gdy więc żona zaproponowała, by zabił swoich stryjów, bez problemu się na to zgodził. Podczas uczty podał im zatrute wino, a potem rozkoszował się ich długą…
Mickiewicz prozą, Pan Tadeusz, księga VIII cz. IV
«Soplico — rzekł — odwieczny wrogu mej rodziny, Dziś skarzę cię za dawne i za świeże winy, Dziś zdasz mi sprawę z mojej fortuny zaboru, Nim pomszczę się obelgi mojego honoru!» Pan Tadeusz, Adam Mickiewicz Sędzia wyskoczył z łóżka na wpół ubrany i dostrzegł jakąś zgraję. W pierwszej chwili pomyślał, że to zbóje, ale potem rozpoznał Hrabiego. – Co się dzieje? – zapytał. Hrabia błysnął szpadą nad nim, ale widząc, że jest bezbronny, od razu ochłonął….
Fenyl, niezwyczajny podróżny
Kopyta uderzały rytmicznie o ubitą ziemię, po której przejechało już sporo wozów i przeszło wiele koni oraz ludzi. Kara klacz – tak samo jak jej jeździec – nigdzie się nie spieszyła. Miała być zwykłym wierzchowcem zwykłego człowieka, który przyjechał, by sprzedać skóry i poroża, a potem zakupić sól, mąkę i inne potrzebne rzeczy. Takie oboje sprawiali wrażenie. Nikt nie zastanawiał się nad tym, skąd przybywa jeździec i dokąd zmierza. Niemal…
Ile razy jeszcze umrę — recenzja Miecza Lata
Niepotrzebnie zabity, niedobrze wybrany Bohater — Walhalii nie zamkną go ściany. W dziewięć dni na wschód słońcu powędrować pora, Zanim Miecz Lata z więzów uwolni potwora. Asgard. Jeden z dziewięciu światów. Siedziba bogów nordyckich. To tutaj żyje Odyn i jego rodzina. Innym światem jest Midgard, siedziba ludzi. Ziemia, gdzie czasami przybywają bogowie Asgardu, ale zwykle na chwilę. Pozostawiają po sobie często dzieci, które nie znają swojej historii…
